تبلیغات
انجمن علمی زمین شناسی - مقطع تیپ سازند جیرود

نام این سازند از روستای جیرود در شرق تهران گرفته شده است و آنرا به چهار قسمت تقسیم كرده‌اند : -بخش A : این بخش 140 متر ضخامت دارد و شامل ماسه سنگ و شیلهای تیره‌رنگ با فسیل براكیوپود می‌باشد . در این بخش افقهای فسفات دار وجود دارد . حداكثر ضخامت لایه‌های فسفات دار در قسمتهای مختلف بخش A به حدود 75 متر می‌رسد . - بخش B : این بخش شامل میان لایه‌های بازالتی پلاژیوكلازدار به رنگ خاكستری تیره ، شیل ، آهك و كنگلومرای درون سازندی است . - بخش C : این بخش شامل آهكهای فسیلی دار می‌باشد . - بخش D : این بخش در برش الگو وجود ندارد . تشكیلات جیرود را به عنوان مقطع تیپ تشكیلات دونین در البرز مركزی در نظر می‌گیرند . بخش A تشكیلات جیرود بر اساس براكیوپودهای موجود در آن به فراسنین و فامنین زیرین نسبت داده شده است و بخشهای B , C معادل تشكیلات مبارك ( به سن كربونیفر زیرین ) در نظر گرفته شده( (Ste panov 1967 احمدزاده هروی ( 1971) كنودونتهای این سازند را مورد مطالعه قرار داده است و سن دونین بالایی - كربونیفرزیرین را پیشنهاد كرده است .مرز پایبنی عضو A با واحدهای سنگ چینه‌ایی پایینی ( سازند میلا) از نوع دگر شیبی موازی (Discanformity) است . این دگر شیبی در مرز میلا و جیرود را مرتبط با فازكو هزایی كالدونین می‌دانند كه در نتیجه آن ارتباط دو سیستم سیلورین و دونین با سنگهای قدیمی‌تر به صورت دگر شیبی موازی درآمده است . بنابراین نظر بر بریان وكینگ 1981 و اشتوكلین 1968 این فاز در ایران تاثیر كمی داشته و بیشتر به صورت خشكی زایی عمل نموده . بنا به توصیه كمیته ملی چینه‌شناسی ایران ، در حال حاضر واژه‌ی « سازند جیرود » تنها هم ارز با عضو A برش الگو است كه معرف سنگهای دونین بالایی البرز مركزی و باختری است . عضوهای B ,C,D به سن كربونیفر قابل قیاس با سازند مبارك است و لذا كاربرد ندارد .

برگرفته از وبلاگ علوم زمین.


Rate Us

Rate Us: